PAYLAŞ

Patron, yeni albümü Professionel 4’ü yayınladı. 15 trackten oluşan albümde Patron’a kalabalık bir kadro eşlik ediyor. Vokalleriyle Onur Uğur, Harun Adil, Eypio, Anıl Piyancı, Caner Özgür, Hayki, Allame, Amaralzein, Merco, Festus Okey ve AP KING isimlerini gördüğümüz albümün mutfağında ise yoğunluklu olarak Arda Gezer ismi göze çarpıyor son yıllardaki Patron işlerinde olduğu gibi. Arda Gezer’in yanı sıra Allame, Hayki, Caner Özgür, Bysem Beatz ve Arcan Akduman da prodüksiyonlarıyla albümde yer alıyorlar. Kayıtları Opirus Music’te tamamlanan albümün mix ve masteringlerinde geçtiğimiz dönemde bu işin eğitimini de alan Harun Adil’i görüyoruz. Kapak fotoğrafları Müşerref Çakıroğlu tarafından çekilen albümün tasarımları ise PMC Vol.1’den aşina olduğumuz İbrahim “Efas” Eraslan’ın ellerinden çıkmış.

 

Kariyerine şöyle bir baktığımızda neredeyse her albümde adeta yeniden doğan ve bizleri şaşırtan bir Patron görüyoruz. Bu sefer de adet yerini bulmuş ve Patron yine çehresini, stilini değiştirmiş. Bu defa stilinde çok radikal değişiklikler görmesek de fiziki anlama farklılaşaran bir Patron var karşımızda.

Önceleri biçim ve içerik dengesinde biçim tarafının ağır bastığı bir Patron dinliyorduk ve belki de hepimizin onu en çok eleştirdiği nokta da buydu. Türkiye’nin belki de en yetenekli rap vokallerinden birisinin sözlerinin sadece akıcı ve kafiyeli olmasını değil içeriğinin de bir şeyler ihtiva etmesini istiyorduk. Ancak son albümlerinde birkaç 1-2 track dışında genel olarak pek tatmin olamıyorduk bu yönden. Patron bizim çağrımızı duymuş olacak ki bu albümde neredeyse her parçada biçim – içerik dengesi sağlanmış.

Vokal anlamında ise kusursuza yakın bir Patron dinliyoruz albüm boyunca. Türkiye’de örneğine neredeyse hiç rastlayamadığımız vokal oyunlarını müthiş bir rahatlıkla yapabilen Patron, bu konuda doğuştan yetenekli olduğunu her fırsatta ispat ediyor. Bu anlamda albümden beklentim tam anlamıyla karşılanıyor diyebilirim.

Patron kariyeri boyunca birçok prodüktörle çalıştı ancak bana kalırsa en uyumlu olduğu isim Akşit Baba’ydı. Birlikte daha çok dinlemek istemekle birlikte bu albümdeki Arda Gezer ve Allame prodüksiyonlarının da çoğunu beğendim. En azından Patron’un yeni soundunun destekçisi olmak noktasında başarılılar. Ancak gönül isterdi ki prodüksiyonları Can Volkan ve Akşit Baba’ya ait bir Patron albümü de dinleyebilelim. Zira iki isminde Patron ile yakaladıkları uyum ve ortaya koydukları işler çok iyi. Yine de dediğim gibi Allame ve Arda Gezer albümde yeterince iyiler. Ayrıca Hepinizi Gömdüm remixi şarkının içerdiği agresyonu orijinalinden çok daha bariz bir şekilde ön plana çıkarmış, bu açıdan başarılı buldum.

Genellikle dünyadaki gelir adaletsizliğini merkez alan şarkılar olsa da albümde Barış Manço anısına yapılan nefis bir saygı duruşu var. Türkiye’nin müzik tarihinin mihenk taşlarından Barış Manço’yu unutmayan Patron, hazırladığı şarkıyla bizlerin de yüzünde bir tebessüm oluşmasını sağlıyor. Ancak Robin Hood parçası gerçekten anlam veremediğim bir parça. Patron’un çok iyi bir verseü var şarkıda ancak Onur Uğur’un parçanın genel konseptiyle alakasız oluşu parçanın değerini kaybetmesine sebep olmuş. Anlamadığım şey bu şarkının yapımında adı Robin Hood olacak denildiğinde Onur Uğur’un aklına ne gelmiş olabilir de böyle bir verse ile şarkıda yer almış olabilir. Gerçekten anlam veremediğim bir düetti, belirtmeden geçmek istemedim.

Albümün artı yönlerin olduğu kadar eksileri de var elbette. Bunların başında son yıllarda Patron’un sıkça kullandığı belli bir kelime veya kelime grubunun sıkça tekrarlanmasıyla meydana gelen nakaratlar. Bu albümde de birçok parçada(Doğduğum Şehir, İyi ki Var, Birilerine Faydan Olsun) denk geliyoruz bu tarz nakaratlara. Çok iyi olmadıkça tekar dinleme isteğini azaltan riskli bir tercih olmasına karşın Patron’un sık sık bu tarz nakaratlar yazması gerçekten şaşırtıyor beni. Zira albümdeki çoğu şarkıyı tekrar dinlememin önündeki yegane engel bu tarz nakaratlar.

Bunun dışında düet performansların albümü aşağı çektiğine de değinmek istiyorum. Ben uzun zamandır görmediğim kadar motive bir Patron görüyorum bu albümde ancak düet performansların bu seviyede bir motivasyonda olmadığını düşünüyorum. En bariz örneği ise Adrenalin şarkısındaki inanılmaz Patron performasının yanında sırıtan Eypio sanırım. Onur Uğur ve Harun Adil belki bu savımın aksini kanıtlayabilir lakin diğer düetlerden beklediğimi bulamadım ne yazık ki.

 

Albümle ilgili çok daha uzun şeyler yazılabilir elbette. Ben aklıma ilk gelenlerden bahsettim. Genel olarak toparlayacak olursak son yıllarda hiç görmediğimiz kadar motive bir Patron, iyi prodüksiyonlar, çok iyi görsel sunumların yukarı taşıdığı, Patron tarafından okunan nakaratların ve istisnalar hariç genel düetlerin aşağı çektiği bir albüm Professionel4. Benim favori parçalarım İyi ki Var(kendileri için iyi ki demelerini saçma bulsam da buna dahi göz yumduran bir parça), Barış Manço, Paranoya, Üstüm Başım Dağınık. Albüme puanım 7/10.

1 YORUM

  1. Ben yinede Robin Hood’u çok sevdim.Uzay şarkısına değinsen iyi olurdu yani sağlam baya.Güzel yazı olmuş ellerine sağlık

Görüşünüzü bildirin, yorum yapın;